De toren naast je trekt de blik meteen omhoog, terwijl er beneden aan de voet iets staat waar bijna niemand naar kijkt. Rond de onderste laag lopen zeshoekige panelen waarop mensen aan het werk zijn: ploegen, weven, metselen, wijn maken, een schip bouwen. Een kathedraal vol heiligen krijgt hier een plint vol gewone arbeid.
De toren is genoemd naar , die in de veertiende eeuw als beroemd schilder tot bouwmeester van de kathedraal werd benoemd en aan deze begon. Hij stierf drie jaar later, waarna zijn opvolgers ontdekten dat de muren voor zo'n hoogte te dun waren uitgevoerd en er een tweede schil omheen moesten zetten.
Wat je hier ziet zijn kopieën. De originele panelen staan een paar honderd meter verderop in , waar ze de regen en de uitlaatgassen van de laatste eeuwen ontlopen.
Het verlengde van dit plein is Via dei Calzaiuoli, en halverwege staat links een vierkant gebouw dat meer op een pakhuis lijkt dan op een kerk.
Bronnen. Verhaal: Opera di Santa Maria del Fiore (Campanile di Giotto); Museo dell'Opera del Duomo (formelle del Campanile) Foto's: Andrea Pisano, paneel van de campanile van Giotto, via Wikimedia Commons, foto Sailko, CC BY 3.0









