Als je naast het Cenotaph staat, is het moeilijk om de ernst van wat dit stenen bouwwerk vertegenwoordigt niet te voelen. Het was de Eerste Wereldoorlog, van 1914 tot 1918, die een monument als dit voor het eerst noodzakelijk maakte.
Groot-Brittannië trad op 4 augustus 1914 toe tot de oorlog, nadat Duitsland België was binnengevallen. Een al lang bestaand verdrag verplichtte Groot-Brittannië om de Belgische neutraliteit te beschermen, en zo kwam de oorlogsverklaring. Miljoenen mannen meldden zich in die eerste weken vrijwillig aan, meegesleept door patriottisme, terwijl velen van hen geen idee hadden hoe de loopgravenoorlog aan het westelijk front er werkelijk uitzag.
De oorlog veranderde Groot-Brittannië van binnenuit. Vrouwen gingen in ongekende aantallen in fabrieken en kantoren werken en hielden het land draaiende terwijl de mannen aan het front waren. In 1918 werd deze verschuiving officieel erkend toen de Representation of the People Act vrouwen boven de 30 het stemrecht gaf, een mijlpaal in de Britse democratie.
Toen op 11 november 1918 de wapenstilstand werd getekend, had Groot-Brittannië gewonnen, maar de prijs was enorm. De Cenotaph, wat in het Grieks 'leeg graf' betekent, werd gebouwd om al dat verdriet op één plek te bundelen. Gezien alles wat er is gebeurd, lijkt het bijna bescheiden voor wat het draagt.
Bronnen. Verhaal: en.wikipedia.org Foto's: See page for author, Public domain, via Wikimedia Commons
