Op deze plek stond de brandstapel, en wat hier gebeurde besliste de toekomst van Rome.
De moordenaars hadden verwacht dat het volk hen als bevrijders zou onthalen. Dat gebeurde niet. Rome was stil, de winkels gingen dicht, en de samenzweerders trokken zich terug op het .
Drie dagen later hield de lijkrede. Hij las het testament voor, waarin Caesar aan elke Romeinse burger geld naliet en zijn tuinen aan de stad schonk. Daarna toonde hij de met bloed doordrenkte toga met de gaten erin, en noemde hij de wonden stuk voor stuk.
De menigte ontstak. In plaats van het lichaam naar het te dragen zoals gepland, sleepten mensen banken, tafels en hout van de marktkramen bij elkaar en staken het hier aan. Muzikanten gooiden hun instrumenten in het vuur, soldaten hun wapens, vrouwen hun sieraden. Daarna trok de massa met fakkels naar de huizen van de moordenaars.
Op deze plek verrees later een tempel voor Caesar, als eerste Romein die als god werd vereerd. In de resten ervan, onder een afdakje, leggen bezoekers nog steeds bloemen neer.
Zijn testament had nog een tweede verrassing: hij adopteerde zijn achterneef Octavianus, achttien jaar oud, en maakte hem tot belangrijkste erfgenaam. Die jongen zou binnen vijftien jaar alle rivalen verslaan en als de eerste keizer worden, waarmee de republiek die de moordenaars wilden redden definitief verdween.
Aan de oostkant van klimt de weg omhoog naar het Capitool, en halverwege die helling heb je het beste overzicht.
Bronnen. Verhaal: Parco archeologico del Colosseo (Tempio del Divo Giulio); Treccani (funerali di Cesare, Ottaviano) Foto's: Foto: Rabax63 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)
