De geur van bittere sinaasappel hangt boven de ommuurde tuin aan de top van de helling, waar een terras over de hele stad uitkijkt.
De muren eromheen zijn de resten van een vesting die de familie hier in de dertiende eeuw bouwde, boven op een nog oudere burcht. In 1932 maakte de stad er een park van, met een strakke rechthoek van bomen en een uitzichtterras aan de rand.
Vanaf dat terras zie je de bocht van de , de koepels van de halve stad en recht vooruit de Sint-Pieter. Vroeg in de ochtend hangt er vaak nevel in het dal, en tegen zonsondergang staat de hele stad in het oranje.
De naam komt van de bomen, en die gaan terug op een verhaal over , die in de dertiende eeuw in het klooster ernaast zou hebben gewoond en er de eerste sinaasappelboom van Italië zou hebben geplant. In de kloostertuin staat nog altijd een boom die als zijn nazaat wordt aangewezen.
Aan de noordkant gaan we de tuin uit en lopen we een klein stukje door, tot de kerk met de open voorhal aan onze rechterhand.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (Giardino degli Aranci, Parco Savello); Treccani (Savelli, Aventino) Foto's: Foto: Bex-Lemon (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)
