Waar nu de arena staat lag ooit een meer, aangelegd als uitzicht bij het enorme paleiscomplex dat keizer na voor zichzelf liet bouwen, de . Toen hij viel, lieten zijn opvolgers dat meer dempen en zetten er het grootste publieke gebouw van het rijk op, precies op de plek waar de keizer zijn privétuin had gehad. Die boodschap was voor iedereen leesbaar.
Het werd betaald met de buit uit . In het jaar 80 ging het open, met honderd dagen aan spelen.
Er pasten rond de vijftigduizend mensen in, binnengelaten via tachtig doorgangen met nummers die overeenkwamen met het nummer op hun toegangsbewijs, zodat een volle arena in minuten leeg kon lopen.
De twee kanten zien er heel verschillend uit. De noordkant staat nog met vier lagen overeind, de zuidkant is een afgebroken rand. Een aardbeving in 1349 bracht die helft naar beneden, waarna Romeinse families het puin eeuwenlang als steengroeve gebruikten voor hun paleizen en kerken.
De duizenden gaten in de muren komen van iets anders. Tussen de blokken zaten metalen krammen, en in de middeleeuwen is dat ijzer er stuk voor stuk uitgehakt om het om te smelten.
We lopen in zuidelijke richting om de arena heen, naar de hoge boog tussen het Colosseum en de .
Bronnen. Verhaal: Parco archeologico del Colosseo (Anfiteatro Flavio); Treccani (Domus Aurea, Colosseo) Foto's: Foto 1: FeaturedPics (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0) | Foto 2: Giovanni Battista Piranesi (Wikimedia Commons, publiek domein)
