In 953 kregen pen van Utrecht het recht om geld te slaan. Dat recht was doorgaans voorbehouden aan koningen en keizers, en het zegt genoeg over hoeveel macht hier lag.
Eeuwenlang gebeurde dat werk met de hand, op steeds wisselende plekken in de stad. Van 1647 tot 1910 zat de munt in het voormalige Sint-Ceciliaklooster aan de . In 1806 kwam er één nationale munt, en daarmee deed de machine zijn intrede.
Toen het klooster te klein werd, verhuisde het bedrijf naar deze oude suikerfabriek aan de Leidseweg, met vaarwater richting Amsterdam voor de aanvoer van metaal. De minister van Financiën tekende daar in 1908 voor.
Het gebouw heeft iets van een ambassade, wat logisch is voor een plek waar geld ligt. Achter die gevel stonden de persen die elk Nederlands muntstuk sloegen.
Sinds 2020 gebeurt dat hier niet meer en is de productie naar Houten gegaan. Een heel gebouw voor contant geld, in een land waar steeds minder contant wordt betaald.
Er valt in Utrecht veel meer te ontdekken dan deze ene plek. Begin aan een van onze wandelingen!
Bronnen. Verhaal: Koninklijke Nederlandse Munt en Het Utrechts Archief over het muntrecht van 953, het munthuis in het Sint-Ceciliaklooster en de verhuizing naar de Leidseweg. Foto's: Het Utrechts Archief
