Het hoofdkantoor van de Nederlandse Spoorwegen staat in Utrecht, aan het Moreelsepark. Daar staat ook het monument voor het spoorwegpersoneel dat in de omkwam.
Uit die jaren heeft het bedrijf twee geschiedenissen. De eerste is de medewerking aan de deportaties. Treinen brachten Joodse gevangenen en naar en en vandaar naar de oostgrens, de dienstregeling werd erop aangepast, en voor elke rit stuurde het bedrijf een rekening. In 2019 kwam er een regeling waarmee de NS overlevenden en nabestaanden een tegemoetkoming betaalde.
De tweede begint op 17 september 1944. Op verzoek van de legde het spoorwegpersoneel het werk neer en doken tienduizenden mensen onder. De treinen stonden stil tot de bevrijding. De bezetter antwoordde met een vervoersverbod dat de voedselaanvoer naar het westen afsneed, en die winter werd de .
Hetzelfde bedrijf, dezelfde jaren, en een monument dat alleen de eigen doden noemt. Dat laatste is lang de enige herinnering geweest die hier in steen stond.
Vond je dit een interessant verhaal en wil je meer horen? Zoek dan een van onze wandelroutes uit!
Bronnen. Verhaal: NIOD en het Nationaal Archief over de spoorwegstaking van september 1944 en de deportatietreinen; NS over de tegemoetkomingsregeling van 2019 (commissie-Cohen); historiek.net, De NS in oorlogstijd, als tweede bron. Foto's: Nationaal Archief, publiek domein
