Tijdens de mobilisatie van 1939 plantten soldaten op Fort de Bilt een Wilhelminaboom. Gedoopt werd hij met chocolademelk uit de kantine, want champagne was er niet.
Het fort was toen al ruim een eeuw oud. Het werd tussen 1816 en 1818 gebouwd als Het Fort op de Biltstraat, onderdeel van de , en kreeg rond 1875 een bomvrije kazerne. In 1930 werd de Biltsestraatweg verbreed en sneed de weg het fort in tweeën. Het zuidelijke deel bleef van Defensie, het noordelijke werd eigendom van de gemeente.
Wat daarna kwam bepaalt hoe de plek nu bekendstaat. gebruikte het fort als executieterrein. Honderdveertig mannen werden hier doodgeschoten, grotendeels verzetsmensen. Op het terrein staan een monument, een klokkenstoel, naamplaten en de dodenbunker.
Na de bevrijding werd het fort een bewaringskamp voor en andere collaborateurs. Binnen een jaar of tien ging dit stuk grond van rustig mobilisatiepost naar executieterrein naar gevangenkamp, en de boom die met chocolademelk werd gedoopt heeft het allemaal zien gebeuren.
Wie verder wil in deze geschiedenis kan een van onze wandelroutes door Utrecht lopen.
Bronnen. Verhaal: Bouwgeschiedenis van Het Fort op de Biltstraat (1816-1818) en de uitbreiding rond 1875; de Wilhelminaboom uit de mobilisatie van 1939; gedenktekens, klokkenstoel en dodenbunker op het fortterrein; Het Utrechts Archief. Nog te verifieren: het exacte aantal van honderdveertig geëxecuteerden en het gebruik als bewaringskamp na de bevrijding. Foto's: Source photo: Het Utrechts Archief
