Je staat op het dak van een kasteel. Onder dit plein liggen de resten van de Vredenburg, en in de fietsenstalling en de parkeergarage hieronder zijn er nog stukken van te zien.
liet de burcht bouwen nadat hij de stad had ingelijfd, precies de overname waarover je bij de gilden hoorde. Het klooster van de op het Catharijneveld moest ervoor wijken, op het hoogtepunt werkten er vijftienhonderd man aan, en na honderdtweeëndertig dagen kon het garnizoen erin. Het kasteel heette Vredeborch, en die vrede moest komen doordat de Utrechters eronder werden gehouden.
Het stond achtenveertig jaar. Na zeven weken beleg gaf het Spaanse garnizoen zich over en vertrok met vrouwen, kinderen, wapens en inboedel. Daarna bleef de burcht maanden leeg staan, want de waren nog koningsgezind en wilden niet slopen zonder toestemming van .
Op de avond van 2 mei 1577 begon er met een groep andere vrouwen zelf aan, volgens de overlevering met een blauwe schort aan een bezemsteel als vlag. De officiële toestemming kwam pas in augustus, en het duurde nog vier jaar voordat er bovengronds niets meer stond.
We blijven hier staan, want vierhonderd jaar later had deze stad op precies dit plein opnieuw iets te vieren.
Bronnen. Verhaal: Erfgoed gemeente Utrecht (Bouw en sloop van kasteel Vredenburg, Zoeken naar kasteel Vredenburg); Huygens Instituut, Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland (Trijn van Leemput); Canon van Nederland Foto's: Anoniem, Het kasteel Vredenburch te Utrecht in vogelvlucht, circa 1550-1599, objectnummer SK-A-1728, Rijksmuseum Amsterdam, publiek domein
