Kijk naar de markering op . Daar stond vierhonderdzevenendertig jaar lang de stadskraan.
Alles wat te zwaar was om op een rug de helling op te dragen ging aan die kraan omhoog: bouwmateriaal, vaten, molenstenen. Hij was van hout, werd aangedreven door mannen die in een tredmolen liepen, en hij hoorde bij het stadsbeeld zoals de Dom.
Op 9 september 1837 kwam er een lading uit Engeland aan voor het gebouw hiernaast. Vier gietijzeren vrouwen, elk ruim twee meter hoog, besteld om de gevel van de nieuwe winkel van te dragen. Drie gingen er goed. Bij de vierde brak de kraan en stortte alles in het water.
De kraan is nooit herbouwd. De beelden werden opgevist, kregen hun plek op de gevel, en staan daar nog steeds. De Utrechters hadden meteen een bijnaam voor ze, en die was niet vriendelijk: de Engelse hoeren.
Het gebouw waar ze op staan is de volgende stop.
Bronnen. Verhaal: https://nl.wikipedia.org/wiki/Winkel_van_Sinkel_(Utrecht) https://oud-utrecht.nl/nieuws/1062-stadskraan-utrecht-herrijst https://www.duic.nl/cultuur/op-pad-met-oud-utrecht-erfgoed-langs-de-oudegracht/ Foto's: Het Utrechts Archief
