Op de in Noord, waar vroeger schepen werden gelast, kijkt Anne Frank vanaf de muur van de oude lasloods over het terrein uit. Het portret beslaat tweehonderdveertig vierkante meter, ongeveer een halve tennisbaan, en je ziet het al liggen vanaf de pont.
De maker is de Braziliaanse muurschilder , bekend om zijn portretten in felle kleuren en geometrische vlakken. Hij werkte met spuitbussen vanaf hoogwerkers, meters boven de grond, en gaf het werk de titel Let me be myself, naar woorden uit Annes eigen dagboek.
Over zijn keuze voor haar zei Kobra dat haar verhaal tot op vandaag aanzet tot nadenken en jonge mensen blijft inspireren door haar moed en haar wijsheid.
De plek maakt het bijzonder. In de verbeelding hoort Anne Frank bij aan de Prinsengracht, een smal pand in de oude binnenstad, en hier hangt ze op een industrieel terrein dat zich elke paar jaar opnieuw uitvindt, tussen festivals, ateliers en roestige kranen. Haar gezicht lacht, en die kleuren springen tussen het grijs van de werf des te harder naar voren.
Bronnen. Verhaal: Straat Museum Amsterdam – Eduardo Kobra, Let Me Be Myself: https://straatmuseum.com/en/collection-database/eduardo-kobra-let-me-be-myself Foto's: Wikipedia
