Het is een Nederlandse uitvinding die je zo voorbijloopt: een ring huizen rond een binnentuin, bereikbaar via een poortje in een gewone gevelrij, gebouwd om mensen zonder bescherming een dak boven het hoofd te geven. Dit is het oudste en grootste van de stad, en je stapt er binnen vanaf een van de drukste winkelstraten van het land. Een paar passen door de gang en het geluid van de Kalverstraat valt achter je weg.
Het hof werd in de veertiende eeuw gesticht voor , vrouwen die vroom wilden leven met behoud van hun eigen geld, hun eigen huis en het recht om er weer uit te stappen. Ze legden hun gelofte voor bepaalde tijd af, en juist dat eigendom redde het hof . De huizen waren van de vrouwen zelf, dus de stad had er weinig greep op. Ze bouwden een achter een gewone gevel en gingen door.
Twee dingen zijn de moeite waard als je binnen bent. Het Houten Huys uit omstreeks 1528 is een van de twee houten huizen die de stadsbranden overleefden. En in het plaveisel ligt het graf van Cornelia Arents, die in 1654 vroeg om in de goot te worden begraven in plaats van in een kerk die protestants was geworden.
Het hof is overdag open en er wonen nog altijd vrouwen.
Als we weer buiten staan, lopen we westwaarts de Heiligeweg over, de grachten tegemoet.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Amsterdam en het Begijnhof Amsterdam over de stichting van het hof, het Houten Huys en de schuilkerk Foto's: Stadsarchief Amsterdam; Schouten, H. P. (Herman; 1747-1822) en Fouquet, Pierre (1729-1800)
