Aan de , in het rustigste deel van de grachtengordel, sta je voor de panden 444 tot 448, die als één blok tegen elkaar aan staan. Hier woonde en werkte de familie Hope, van oorsprong Schots, en hier zat vanaf 1762 het bankiershuis Hope & Co.
De Hopes waren eerst kooplieden in Rotterdam. Archibald Hope had acht zonen, van wie de meesten in de handel gingen, en het geld kwam uit alles wat over zee ging: goederen, leningen, en de overtocht van quakers en Zwitserse doopsgezinden naar Pennsylvanië. Na zijn dood in 1743 verschoof het zwaartepunt naar Amsterdam, waar Jan en Henry Hope van de handel overstapten op het geld zelf. Ze leenden aan kooplieden, aan staten en aan vorsten, onder wie Catharina de Grote.
De beroemdste transactie staat in de Amerikaanse geschiedenisboeken. , had geen van beide partijen de middelen om de koop af te wikkelen. Hope & Co aan deze gracht en in Londen regelden samen de financiering: Napoleon kreeg contanten voor zijn oorlog, de Amerikanen kregen obligaties, en het grondgebied van de Verenigde Staten verdubbelde in één handtekening.
Van het bankiershuis zelf bleef de naam het langst bestaan. Na een reeks fusies en overnames ging die uiteindelijk op in ABN AMRO. De gevels staan er nog, ingetogen bakstenen huizen aan een stille gracht, en dat is precies wat deze bankiers altijd hebben gewild.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Amsterdam; ABN AMRO Historisch Archief; Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Rijksmonumentenregister Foto's: Taks, Wikimedia Commons, publiek domein; Charles Howard Hodges naar Joshua Reynolds, New York Public Library, publiek domein
