Toen oranje verboden was

Op 16 juni 1784 verboden de Staten van Holland de kleur oranje. Het ging verder dan kleding alleen. Oranje kokardes, strikken, linten en papieren waren verboden, net als het zingen van oranjeliedjes en het roepen van oranje boven, in het uiterste geval op straffe van de dood.

De patriotten hadden hier de macht gegrepen en wilden stadhouder Willem V klein krijgen. Als eigen teken kozen ze een zwart lint op de hoed, gevouwen als een V van vrijheid.

Het verbod werd serieus gehandhaafd. Tegen de Rotterdamse visverkoopster Kaat Mossel werd in het najaar van 1785 een openbare geseling geeist, tien jaar cel en daarna verbanning voor het leven, voor weinig meer dan schelden en oranje boven roepen. Haar verdediger was de jonge Bilderdijk.

Wie toch iets wilde laten zien, werd creatief. In Boskoop zetten prinsgezinden goudsbloemen in hun voortuin, waarna patriotse dorpsgenoten ze eruit trokken.

Het einde kwam abrupt. Toen Pruisische troepen in september 1787 het land binnentrokken, hief Den Haag het verbod feitelijk zelf op. Mensen gingen op straat oranje dragen, en de Staten trokken het besluit diezelfde middag in.

De volgende stop ligt vlak buiten het Binnenhof aan de oostkant, met de voet in de Hofvijver: het Mauritshuis.