Aan de noordoostkant van de vesting bestond de tankversperring grotendeels uit een betonnen muur van ruim elfhonderd meter. Daarvan staat nog ongeveer zeshonderdvijftig meter overeind, op de overgang van het geaccidenteerde duinterrein naar het vlakke land erachter. De muur is van ongewapend beton, aan de landzijde zo'n tweeënhalve meter hoog, onderaan twee meter dik en bovenaan anderhalve meter.
Waar het zand geen water vasthield, deed een diepe sprang van de waterwinning dienst als gracht. Verderop in de stad loste hetzelfde probleem op door een bestaande parkvijver uit te graven.
In de muur zaten drie van hetzelfde type, die het beton van opzij konden bestrijken. Een daarvan is er nog. Het ontwerp is zeldzaam: in heel Europa zijn er minstens tien van gebouwd, in Den Haag vijf, waarvan er twee over zijn. Onder de kazemat ligt een aparte mitrailleurstelling, die los daarvan kon werken.
Muur en kazemat markeren de noordoostelijke grens van de Duitse verdediging van . Allebei zijn ze .
Waar de laan uitkomt op de Oude Waalsdorperweg staat een licht gebouw met hoge torens aan de rand van de duinen. Dat is de volgende stop.
Bronnen. Verhaal: Monumentenzorg Den Haag, registerblad tankmuur V.61 en kanonkazemat V.3; Stichting Atlantikwall Museum Den Haag; Nationaal Monument Oranjehotel, wandelroute naar de Waalsdorpervlakte Foto's: De tankgracht die in 1944 dwars door Den Haag liep, onderdeel van dezelfde verdedigingslinie als de tankmuur. Foto via Wikimedia Commons, publiek domein.
