de cellenbarakken van de gevangenis in gebruik als politiegevangenis. Al tijdens de oorlog kreeg het gebouw de naam Oranjehotel, naar de verzetsmensen die er vastzaten.
Tussen de bezetting en zaten hier ruim vijfentwintigduizend mensen opgesloten, afkomstig uit het hele land. Verzetsmensen, Joden, , Jehova's getuigen, communisten en zwarthandelaren, van wie de overtreding in deze jaren een politieke lading kreeg. De meesten bleven een tot drie maanden, soms met vier of vijf in een cel. Daarna volgde vrijlating, overplaatsing naar een kamp of een vonnis.
In cel 601 brachten ter dood veroordeelden hun laatste dagen door. De cel had een houten brits, een krukje en een ton. Wie hier zat mocht afscheidsbrieven schrijven. In de muren staan teksten gekrast die na de oorlog zijn hersteld.
Ruim tweehonderdvijftig gevangenen zijn vanaf hier naar de duinen gebracht en gefusilleerd. Sinds 2019 is het cellencomplex een herinneringscentrum en museum.
De Van Alkemadelaan loopt vanaf hier het duingebied in. Aan de noordoostkant van de laan, op de rand van het militaire oefenterrein, staat een lange betonnen muur. Daar gaat de volgende stop over.
Bronnen. Verhaal: Nationaal Monument Oranjehotel; Oorlogsgravenstichting; Nationaal Comite 4 en 5 mei; tweedewereldoorlog.nl Foto's: RAF, 7 april 1945. Nationaal Archief, publiek domein
