Het verhaal begint met , diplomaat en liefhebber van koffie, die op een avond zijn kopje met suiker en room op de kachel liet staan. De volgende ochtend zat er karamel in. Zijn buurman, bakker Theodorus van Haaren, maakte er snoepjes van. Zo wordt het verteld, en zo staat het op de blikken.
Vanaf 1880 heetten ze Haagsche Hopjes. Ze gingen mee met diplomaten naar Europese hoven en in blik naar , en werden daarmee het eerste Haagse exportproduct dat iedereen kende.
Daarna begon de ruzie. J.P. Rademaker kopieerde het recept en zette op zijn wikkels dat hij de enige echte maakte. Bedrukte wikkels waren destijds nieuw, dus zijn claim lag in elke winkel zichtbaar op de toonbank.
In 1949 kocht hij het oorspronkelijke bedrijf op, en toch ging het geruzie door tot 1989. Toen oordeelde de Reclame Code Commissie dat hij zich alleen nog de enige echte mocht noemen met zijn bedrijfsnaam erbij. Een koffiesnoepje met ruim een eeuw juridische nasleep.
Daarna kun je de stad in met een van onze wandelingen door Den Haag.
Bronnen. Verhaal: Haags Gemeentearchief over de herkomst van het Haagsche Hopje en de firma's Van Haaren en Rademaker. De uitspraak van 1989: Reclame Code Commissie. Foto's: Source photo: Haags Gemeente Archief
