Deze lange, smalle hof werd in de zestiende eeuw aangelegd als kantorenblok, want het woord uffizi betekent eenvoudigweg kantoren. De wilden de bestuursdiensten van hun hertogdom bij elkaar hebben, en ontwierp daarvoor twee vleugels met de rivier als sluitstuk van het beeld.
Voor die bouw moest een hele straat met huizen wijken, en een middeleeuwse kerk die in de weg stond werd deels opgeslokt. Een stuk van zit nog altijd in de westvleugel verwerkt, met de oude bogen zichtbaar in de muur langs de straat.
Kijk door de hof naar het zuiden, waar de opening tussen de vleugels precies de en de heuvels erachter omlijst. In de nissen van de pilaren staan negenentwintig Florentijnen die de stad in de negentiende eeuw per inschrijving liet beeldhouwen, van staatslieden tot schilders.
Hoog boven de oostvleugel loopt een naar het paleis aan de overkant, gebouwd zodat de hertogelijke familie zich zonder straat te betreden kon verplaatsen. Dat bouwwerk krijgt zijn verhaal in onze wandeling over de Medici.
Aan het eind van de hof ligt de kade, en een paar passen naar rechts begint .
Bronnen. Verhaal: Gallerie degli Uffizi (storia dell'edificio, San Pier Scheraggio); Treccani (Giorgio Vasari) Foto's: Piazzale degli Uffizi, via Wikimedia Commons, foto Txllxt TxllxT, CC BY-SA 4.0









