Een geboortehuis uit 1910

Dit huis is honderdvijftien jaar oud en doet alsof het er achthonderd staat. Een architect bouwde het in 1910 op in middeleeuwse stijl, compleet met toren, op het moment dat Italië zijn nationale dichter een geboortehuis wilde geven.

Wat er wel klopt is de plek. De Alighieri bezaten huizen in dit blok, en de archieven uit die jaren noemen hun namen tussen die van de buren. Ze hoorden bij de lagere adel, met genoeg bezit om mee te tellen en te weinig om onaantastbaar te zijn, en die tussenpositie verklaart veel van wat er later met Dante gebeurde.

De breedte van de straat en de hoogte van de muren om je heen geven zijn wereld goed weer. Die besloeg een paar honderd meter in het vierkant, waarbinnen je wist wie met wie getrouwd was, wie wie haatte en wie welke toren bezat. Florence telde in zijn tijd misschien zestigduizend inwoners, en de mensen die ertoe deden kenden elkaar persoonlijk.

In het museum binnen hangt vooral uitleg over zijn leven en zijn werk, dus wie het gedicht al kent haalt er minder uit dan wie er net mee begint.

Een paar passen verderop staat links een kerkje met een eenvoudige stenen voorgevel.