Op de vijfde verdieping van de toren die boven je uitsteekt zat het bureau voor buitenlandse censuur, waar elk bericht dat Madrid verliet eerst woord voor woord werd gelezen. en Luis Rubio Hidalgo namen elke regel van elke correspondent door voordat de telefonistes beneden een internationale lijn openden naar Parijs, Londen of New York.
Barea had strikte orders, want alles wat verraadde waar een granaat precies was ingeslagen ging eruit: de artillerie op Garabitas las de buitenlandse kranten net zo goed en kon daarmee haar vuur bijstellen. Correspondenten die een scherper verhaal wilden vertellen stuitten dus op een censor met een militair argument.
Het gebouw was in 1929 voltooid, een van de eerste wolkenkrabbers van Europa en jarenlang het hoogste van Madrid, en juist daarom diende het beide partijen: gebruikte het dak als uitkijkpost over de , terwijl de overkant de toren als richtpunt gebruikte.
Loop door tot de kruising met de Calle de la Montera en zoek daar de ingang van de metro.
Bronnen. Verhaal: Hispanopedia, Edificio Telefónica; Arturo Barea, La forja de un rebelde, derde deel; Ayuntamiento de Madrid, Pasea Madrid, route over de buitenlandse correspondenten. Foto's: Foto van het Edificio Telefónica: Fernandopascullo, CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons.
