Het theater aan de zuidkant van het plein ging in 2006 open op de plek van de Teatro Olimpia, een zaal die hier decennialang stond en uiteindelijk leeg kwam te staan, en het is tegenwoordig een van de twee huizen van het .
Dat een nationaal gezelschap zich op dit plein vestigt zegt iets over hoe de wijk van positie is veranderd, want gold in de twintigste eeuw lang als de verkeerde kant van het centrum, en nu staat er een theater dat door het ministerie wordt betaald. De naam verwijst naar , de schrijver die het bedacht, een vorm waarin de werkelijkheid wordt vervormd als in een lachspiegel om haar scherper te laten zien.
Op de affiches naast de ingang staat wat er speelt, en de programmering is zelden wat je van een staatstheater zou verwachten.
Neem vanaf het plein de Calle de Valencia naar het westen, tot je op de Calle de Embajadores uitkomt bij een markthal.
Bronnen. Verhaal: Centro Dramático Nacional, Instituto Nacional de las Artes Escénicas y de la Música; Ayuntamiento de Madrid, esMadrid. Foto's: Foto van het Teatro Valle-Inclán: Eduardo, CC BY-SA 2.0 via Wikimedia Commons.
