De Lennonmuur

De explosie van kleur die deze muur bedekt, begon met één enkel gezicht. In 1980 schilderde iemand hier, vlak naast de Franse ambassade, een portret van John Lennon op wat voorheen een volstrekt onopvallend stuk pleisterwerk was geweest. Die ene daad van verzet zette iets in gang.

Onder het communistische bewind was westerse muziek verboden. Platen van de Beatles werden als smokkelwaar over de grenzen gesmokkeld, en als je betrapt werd terwijl je ernaar luisterde, kon dat arrestatie betekenen. Toen Lennon op 8 december 1980 werd doodgeschoten, hadden Tsjechische jongeren geen officiële plek om te rouwen. Dus kwamen ze in plaats daarvan hierheen. Ze schilderden songteksten, boodschappen over vrede en vrijheid, en portretten die aanvoelden als gebeden.

De geheime politie kwam elke ochtend langs en witkalkte de muur. Tegen de avond was hij weer bedekt. Dit ging jarenlang zo door. De regering bestempelde de jongeren die hier schilderden als geestelijk gestoorde alcoholisten en agenten van het westerse kapitalisme. In 1988 kwamen honderden studenten op de nabijgelegen Karelsbrug in conflict met de oproerpolitie over het recht om deze muur te blijven beschilderen. De politie heeft dat conflict nooit echt gewonnen.

De muur is nog steeds eigendom van de Ridders van Malta, wier klooster er rustig achter ligt. Na de val van het communisme in 1989 verdween het oorspronkelijke portret onder lagen nieuwe verf. Mensen bleven toch komen. Blijkbaar was het verslaan van een totalitair regime niet genoeg om te voorkomen dat er nog een laagje verf bij kwam.