Van buiten is Sant'Ignazio een gewone ke kerkgevel aan een klein plein, en dat pleintje is zelf al een voorstelling. De architect ontwierp de huizen eromheen als coulissen, met gevels die naar binnen buigen alsof er elk moment iemand op kan komen, zodat de kerk het decor van haar eigen optreden kreeg.
Wat erachter zit is nog een graad vreemder. Boven het middenschip hangt een koepel die uit verf bestaat, want het geld voor een echte raakte op en de buren klaagden dat die hun licht zou wegnemen. loste dat aan het eind van de zeventiende eeuw op met een beschilderd doek van zeventien meter doorsnee, en het werkt alleen vanaf één punt in de vloer.
De kerk is gratis en gaat rond het middaguur een paar uur dicht. Binnen vind je het tweede verhaal van deze stop, dat je naar dat ene punt brengt en laat zien wat er gebeurt als je ernaast gaat staan.
Bronnen. Verhaal: Chiesa di Sant'Ignazio di Loyola, Compagnia di Gesù; Treccani (Andrea Pozzo, prospettiva) Foto's: Foto 1: Livioandronico2013 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0) | Foto 2: Livioandronico2013 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)








