Het beeld dat de stad als haar handtekening gebruikt staat op dit plein: een wolvin met twee zuigende jongens eronder.
Over ' einde waren de Romeinen het nooit eens. Het officiële verhaal wilde dat hij tijdens een onweer op het in een wolk werd opgenomen en als de god verderging. Een taaier gerucht zei dat de senatoren hem in stukken onder hun toga's de vergaderzaal uit hadden gedragen. Op het Forum wezen ze een heiligdom onder een plaat zwart marmer aan als zijn graf.
De wolvin op dit plein is een kopie op een zuil, en het origineel staat binnen in de musea.
Dat beeld heeft zijn eigen raadsel, want eeuwenlang gold het als werk uit de vijfde eeuw voor Christus, tot onderzoek met radiokoolstof op een gietdatum in de middeleeuwen wees.
De twee jongetjes zijn in elk geval later: ze werden rond 1471 toegevoegd, waarschijnlijk door , en pas daarmee werd dit het stichtingsverhaal in brons.
Dat gerucht over de senatoren kreeg vijfhonderd jaar later een echo in dezelfde vergaderzaal, en hoe die middag verliep vertelt de wandeling over de moord op Caesar, uur voor uur. De waaronder zijn graf zou liggen passeer je op de wandeling door het antieke hart, van Capitool tot Circus Maximus.
Hier eindigt de wandeling, boven op de heuvel waar de stad begon. Veel plezier nog vandaag in Rome!
De trap voor je loopt omlaag naar Piazza Venezia, waar bussen in alle richtingen vertrekken. Wie terug wil naar het beginpunt loopt diezelfde trap af en houdt links aan langs het Forum, en staat er in tien minuten weer.
Bronnen. Verhaal: Musei Capitolini (Lupa Capitolina); Treccani (Lupa Capitolina, morte di Romolo; Lapis Niger) Foto's: Foto: Wolpertinger (Wikimedia Commons, publiek domein)
