Het beeld van Maderno

Onder het hoofdaltaar ligt een vrouw van wit marmer op haar zij, met het gezicht van de kijker weggedraaid, de knieën licht opgetrokken en aan de hals een snee.

Stefano Maderno maakte het in 1600, kort nadat de sarcofaag van Cecilia was geopend. Hij verklaarde dat hij het lichaam had gezien zoals het erin lag en dat hij precies dat had uitgehakt, zonder er iets aan te veranderen. Of hij daar zelf bij was blijft onzeker, en het beeld wijkt zo sterk af van alles wat in die jaren werd gemaakt dat het verhaal is blijven hangen.

Wat het bijzonder maakt is wat erin ontbreekt: geen opgeheven blik, geen hemelse verschijning, geen palmtak van het martelaarschap in de hand. Er ligt alleen een vrouw die zo is neergelegd, en de kijker staat ernaast in plaats van ertegenover.

De kerk eromheen is nog in gebruik door een kloostergemeenschap, waardoor het er stiller is dan je in deze wijk verwacht. Wie meer wil zien kan met een kaartje naar de resten van het Romeinse huis onder de vloer, en op vaste ochtenduren naar het Laatste Oordeel van Cavallini achter het nonnenkoor.

Als we weer buiten staan, lopen we Via dei Genovesi uit naar de rivier, slaan linksaf langs de kade en steken de brug over naar het eiland.