Deze zuil van dertig meter draagt een reliëf dat als een lint naar boven draait, en uitgerold zou het tweehonderd meter lang zijn. Erop staan honderdvijfenvijftig taferelen met meer dan tweeduizend figuren, die de twee veldtochten vertellen waarmee keizer rond het jaar 105 het koninkrijk veroverde, ongeveer het huidige Roemenië.
Het is tegelijk het beroemdste en het slechtst zichtbare monument van Rome. Boven de eerste paar windingen wordt alles onleesbaar voor wie op straat staat. De Romeinen hadden dat opgelost: aan weerszijden stonden twee bibliotheken met terrassen op verschillende hoogten, waarvandaan het verhaal verder omhoog te volgen was. Die gebouwen zijn verdwenen, dus het verhaal eindigt nu halverwege.
De onderste windingen zijn daarom het bekijken waard. Daar staan de soldaten die een brug over de Donau slaan, dorpen die in brand gaan en gevangenen die worden weggevoerd, allemaal op ooghoogte.
In de sokkel stond een gouden urn met de as van Trajanus zelf, de enige keizer die binnen de stadsmuren begraven mocht worden. Bovenop stond zijn beeld, tot paus er in 1588 Petrus voor in de plaats zette.
Er zit nog een boodschap in de hoogte. Op de sokkel staat dat de zuil laat zien hoe hoog de heuvelrug was die op deze plek werd weggegraven om te kunnen bouwen. Dertig meter rots, met de hand verplaatst.
We steken de brede straat over naar de kant van de en lopen verder in de richting van het Colosseum.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (Colonna Traiana); Treccani (Foro di Traiano) Foto's: Foto: Giovanni Battista Piranesi (Wikimedia Commons, publiek domein)
