Van alle grote pleinen in het oude centrum is dit het enige zonder kerk, en dat zie je meteen: waar elders een gevel met heiligen staat, staan hier kratten tomaten. De naam is letterlijk bedoeld, want tot ver in de vijftiende eeuw lag hier een weiland buiten de bebouwing, dat in 1456 liet bestraten omdat de pelgrimsroute naar Sint-Pieter er dwars overheen liep.
De straten om je heen dragen de beroepen die er zaten. Via dei Cappellari was van de hoedenmakers, Via dei Balestrari van de kruisboogmakers en Via dei Giubbonari van de jassenverkopers, waar vandaag nog steeds kledingwinkels zitten.
Een paar stappen achter het plein ligt iets dat het natrekken waard is. In Via di Grotta Pinta staan de huizen in een vreemde halve cirkel, boven op de fundamenten van het uit 55 voor Christus, het eerste stenen theater van Rome. De vorm van een gebouw dat tweeduizend jaar verdwenen is bepaalt nog altijd hoe je er loopt.
Het gehulde bronzen figuur in het midden is , een filosoof die hier in 1600 werd verbrand en van wie het volledige verhaal bij de wandeling langs het Rome van de beul hoort.
Neem Via dei Giubbonari in de zuidoosthoek en volg die winkelstraat tot een druk kruispunt met een verzonken opgraving.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (Campo de' Fiori, Teatro di Pompeo); Treccani (Giordano Bruno) Foto's: Foto: Carlat82 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0)
