Je staat aan de rand van een gat, vier meter boven de oudste tempels van de stad. Dat gat bestaat alleen doordat in de jaren twintig een heel woonblok liet slopen voor een verkeersdoorbraak, en er zoveel tevoorschijn kwam dat het plan sneuvelde: vier tempels uit de tijd van de republiek, waarvan de oudste rond 300 voor Christus.
De naam komt van een pauselijke ceremoniemeester uit Straatsburg, die hier rond 1500 een huis met een toren bouwde en de Latijnse naam van zijn geboortestad, , aan de buurt naliet.
Tussen de zuilen ligt het echte schouwspel. Binnen een paar jaar na de opgraving zaten er katten, gevoerd door Romeinse vrouwen, iets wat in deze stad al eeuwen gebeurde en waar een eigen woord voor bestaat, gattare. Sinds de jaren negentig zit er een officiële opvang tegen de wand, met honderden dieren, en een Italiaanse wet uit 1991 geeft zwerfkatten die in kolonies leven het recht te blijven waar ze zijn. Deze beesten liggen dus met papieren op warme antieke steen.
Aan de oostkant stond de vergaderzaal waar op 15 maart van het jaar 44 voor Christus werd vermoord, een middag die de wandeling over zijn laatste uren stap voor stap langsloopt.
Steek over naar Via delle Botteghe Oscure en volg die straat oostwaarts tot het grote plein met het witte monument.
Bronnen. Verhaal: Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali (Area Sacra di Largo Argentina); Torre Argentina Cat Sanctuary; Legge 281/1991, Italiaanse wet op gezelschapsdieren Foto's: Foto 1: Jastrow (Wikimedia Commons, publiek domein) | Foto 2: Andy Rusch (Wikimedia Commons, CC BY 2.0)
