De grond onder je voeten herbergt de herinnering aan een gebouw dat ooit bepalend was voor dit deel van Rotterdam. Hier stond het Beursgebouw, een statige handelsbeurs aan de Blaak, ontworpen door Adriaen van der Werff en voorgoed verloren gegaan tijdens de bombardementen van mei 1940.
Van der Werff werd in 1659 in het nabijgelegen Kralingen geboren als zoon van een molenaar. Op twaalfjarige leeftijd ging hij al in de leer bij een meester-schilder, waar hij een techniek leerde die zo glad als glas was en waardoor zijn doeken er bijna geëmailleerd uitzagen. Zijn vroege werk richtte zich op portretten en huiselijke taferelen met stille morele ondertonen, maar na zijn huwelijk in 1687 wendde hij zich tot grootse bijbelse en mythologische onderwerpen, en de internationale kunstwereld nam er kennis van.
In 1696 was hij hofschilder in Düsseldorf en verdiende hij een opmerkelijk salaris. In 1703 werd hij in de adelstand verheven en vanaf dat moment signeerde hij trots elk schilderij met het woord 'chevalier'. Toen hij in 1722 stierf, luidden de klokken van de Laurenskerk vier uur lang.
Zijn architectonische werk, waaronder deze beurs en diverse koopmanshuizen in de buurt, verdween in 1940 volledig. In zekere zin verloor Rotterdam hem dus twee keer.
Dit is de laatste halte op onze rondleiding langs de grote burgers van Rotterdam. En wat een manier om deze af te sluiten: staande op de ruïne van een gebouw ontworpen door een man die tevens een van de beste schilders van zijn tijd was. Ze deden het toen echt niet halfslachtig.
Bronnen. Verhaal: Canon van Rotterdam Foto's: Adriaen van der Werff, Public domain, via Wikimedia Commons
