Dit water is ouder dan vrijwel alles wat je vandaag hebt gezien. De Leuvehaven werd rond 1600 gegraven en was eeuwenlang de plek waar schepen midden in de stad lagen te lossen, met pakhuizen tot aan de kade.
Het Basisplan wilde er eigenlijk vanaf, want een deel van de haven werd gedempt voor nieuwe bebouwing en de rest zou volgen zodra de stad de ruimte nodig had. Dat het water er nog ligt, komt doordat Rotterdam halverwege van gedachten veranderde en besloot dat een havenstad zonder haven in het centrum iets wezenlijks mist. Sinds de jaren tachtig ligt hier een museumhaven met historische schepen, kranen en binnenvaarders, en staat het aan de kop.
Tussen de schepen zie je de verhouding die de hele stad bepaalt: de masten komen tot halverwege de kantoren erachter, en precies op die overgang draait Rotterdam van haven naar binnenstad.
De schepen liggen buiten en zijn vrij te bekijken; voor het museum zelf heb je een kaartje nodig.
Vanaf de kade lopen we westwaarts over de Schiedamse Vest, langs de Witte de Withstraat, tot we uitkomen op een plein waar vier straten samenkomen.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Rotterdam; Maritiem Museum Rotterdam; Canon van Rotterdam Foto's: Foto 1: Johan Hendrik Willem Unger, circa 1900, Stadsarchief Rotterdam, publiek domein. Foto 2: Michiel Verbeek, 2018, via Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0










