In 1712 streek half diplomatiek Europa neer in Utrecht voor de onderhandelingen die een jaar later de opleverden.
De stad liep vol. Gezanten, secretarissen, bedienden en koetsiers moesten allemaal ergens slapen, en Utrechters verhuurden hun huizen voor bedragen die ze anders nooit zagen.
Met al die mannen zonder gezin in de stad veranderde het nachtleven mee. In 1713 verscheen daarover een , de Amoureuze en pikante geschiedenis van het congres en de stad Utrecht, die smeuïg verslag deed van wat er na de vergaderingen gebeurde.
In dat boek staat ook de vrouw die hier in het condooms maakte, van dierendarm. Haar klanten kwamen uit het congres en haar werkplaats liep goed. Haar broer was chirurgijn en zag zijn inkomsten uit de behandeling van geslachtsziekten teruglopen, wat hem volgens het verhaal weinig beviel.
Of dit werkelijk de eerste condoomfabriek ter wereld was valt niet hard te maken. Het is wel een van de vroegste vermeldingen van zo'n werkplaats, opgeschreven door iemand die het als roddel bedoelde.
Meer van dit? Utrecht zit er vol mee, en onze wandelroutes brengen je erlangs!
Bronnen. Verhaal: Het Utrechts Archief over het vredescongres van 1712 en 1713; de briefroman Amoureuze en pikante geschiedenis van het congres en de stad Utrecht (1713), de enige bron voor het verhaal over de werkplaats in het Begijnhof. Foto's: Het Utrechts Archief
