In 1632 kreeg een blinde edelman een baan als klokkenluider bij de kerk aan de rand van dit plein. Hij heette , en hij deed er iets bij.
Op zomeravonden ging hij naar buiten en speelde hij blokfluit voor de mensen die over het kerkhof liepen. Dat beviel zo goed dat de kerkenraad in 1649 zijn salaris verhoogde van tachtig naar honderd , met als expliciete opdracht dat hij de wandelaars op het kerkhof 's avonds zou vermaken met zijn fluitje.
Wat hij daar speelde is opgeschreven en bewaard gebleven. Het heet , het is het grootste soloweerk voor blaasinstrument uit de Europese muziekgeschiedenis, en blokfluitisten spelen het nog steeds.
Het plein is ouder dan de kerk. De Romeinen lieten hier hun vee grazen, en toen de kerk er rond 1050 kwam lag dit nog aan een zijtak van de Rijn. Bij opgravingen in 2000 lagen er vlak onder de stoep tientallen middeleeuwse graven.
Sinds ongeveer 1835 staat hier elke zaterdag de bloemenmarkt, bovenop dat alles.
De volgende stop staat aan de overkant van het plein, in brons, op een paard.
Bronnen. Verhaal: https://erfgoed.utrecht.nl/verhalen/rondom-de-janskerk https://www.huizenaanhetjanskerkhof.nl/history-janskerkhof-utrecht/ https://www.camerata-trajectina.nl/recording/jacob-van-eyck/ Foto's: Het Utrechts Archief









