Half in de grond ligt hier een zware steen met een ketting eraan. Je struikelt erover als je niet oplet, en dat is ongeveer het punt.
De nuchtere verklaring is dat het een is. In een stad waar alles wat uit de boot kwam met karren door smalle straten moest, zette je zo'n blok op een hoek om te voorkomen dat wielen de gevel stuksloegen. Hij ligt hier aantoonbaar sinds de zestiende eeuw, en op foto's uit 1860 ligt hij al precies waar je hem nu ziet.
De andere verklaring is dat de duivel er 's nachts mee speelde. Hij slingerde de steen heen en weer tot de grond trilde en de hele buurt wakker lag, en uiteindelijk hebben de bewoners hem vastgeketend om er vanaf te zijn.
Wat die tweede verklaring vooral laat zien is hoe deze straat eruitzag. Karren die dag en nacht over de kasseien denderden, zo vlak langs de huizen dat je er een steen voor moest leggen. Als je daar elke nacht naast probeert te slapen is de duivel nog een vriendelijke verklaring.
De ketting zit er nog, dus iemand heeft het risico nooit willen nemen.
Bronnen. Verhaal: Het Utrechts Archief Foto's: Het Utrechts Archief
