Tussen twee winkelpuien zit een smal poortje met een kroon erboven en de naam Paleis Lofen. Daarachter ligt de geboortegrond van de stad, en eeuwenlang wist niemand dat nog.
Hier stond het paleis waar de Duitse keizers verbleven als ze Utrecht aandeden, gebouwd in de eerste helft van de elfde eeuw op Romeinse resten. Met 1122 was op bezoek toen er voor de deur een gevecht uitbrak tussen zijn hovelingen en de knechten van . De Utrechters kozen partij voor de keizer.
Hun beloning werd op 2 juni bezegeld in twee oorkonden, hier in dit paleis ondertekend. Een eigen rechtbank, vrijstelling van een deel van de tol, en toestemming voor een stadsmuur.
Het perkament bestaat nog. Het ligt in een klimaatkamer bij Het Utrechts Archief en komt één dag per jaar tevoorschijn, op de verjaardag van de stad. Het zegel van Hendrik V eraan is gehavend.
Van het paleis zelf bleef niets zichtbaar. Men bouwde er huizen bovenop en de herinnering verdween, tot de bogen in de negentiende eeuw in een kelder werden teruggevonden.
We lopen nu naar het Domplein, naar een trap die nog duizend jaar verder terug gaat.
Bronnen. Verhaal: Het Utrechts Archief (stadsrechtoorkonde 2 juni 1122); Tijdschrift Oud-Utrecht, februari 2022; Paleis Lofen Foto's: Source photo: Het Utrechts Archief
