Vier jaar voor de ering was Wenen al bijna leeg, en dat kwam door iets wat je niet kon zien aankomen. In 1679 trok door de stad en kostte tienduizenden mensen het leven, waarna wie kon vluchten de stad uit trok, voorop.
De zuil die hier midden op de staat, is zijn dankbetuiging voor het einde van die epidemie. Je ziet er een keizer op knielen, een opvallend nederige pose voor iemand die zichzelf als door God aangewezen beschouwde, en de Weners hebben dat beeld dan ook prompt een spotnaam gegeven die je in gezelschap beter niet vertaalt.
Voor het verhaal van 1683 is die pest belangrijker dan hij lijkt. Een stad die net een groot deel van haar bevolking heeft verloren, heeft weinig handen over voor de wallen, weinig geld voor onderhoud en weinig voorraad in de kelders. Precies in die toestand kreeg Wenen te horen dat er een leger onderweg was.
De Graben zelf is trouwens wat de naam zegt. Hier liep de gracht van , later dichtgegooid en tot marktstraat gemaakt, dus je loopt op een greppel van tweeduizend jaar oud.
Via de Bognergasse kom je uit op Am Hof, het grootste plein van de oude stad.
Bronnen. Verhaal: Wien Geschichte Wiki, Stadt Wien; Wienbibliothek im Rathaus, digitale Sammlungen Foto's: Wien Graben Pestsaeule Ostseite, Bwag, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
