Een doolhof hoorde bij een zoals een fontein en een laan, en in lag er een die halverwege de achttiende eeuw als een van de grootste van Europa gold.
Het idee erachter was niet alleen vermaak. Een hof dat zichzelf serieus nam, liet zien dat het de natuur kon dwingen, en een doolhof was daarvan het duidelijkste bewijs: duizenden struiken, allemaal op dezelfde hoogte geknipt, in een patroon dat alleen vanaf een verhoging te begrijpen viel.
In de negentiende eeuw raakte de mode over en werd het hele vak gerooid. Wat je nu ziet is in 1999 opnieuw aangelegd, naar een plattegrond uit 1720 die in het archief was bewaard, dus de bochten die je straks verkeerd neemt zijn dezelfde bochten waar het hof zich driehonderd jaar geleden in vergiste.
Ernaast ligt een speeltuin met spiegels en klimrekken, en dat is aan dit park wel besteed, want het was van begin af aan bedoeld als plek om een middag zoek te brengen.
Volg de brede laan oostwaarts naar de grote fontein onder de heuvel.
Bronnen. Verhaal: Wien Geschichte Wiki, Stadt Wien; Schloss Schönbrunn Kultur- und Betriebsgesellschaft, documentatie Irrgarten Foto's: Schoenbrunn Irrgarten, via Wikimedia Commons
