Deze straat was al een markt voordat iemand dat zo had bedacht. Eind negentiende eeuw trokken venters met handkarren door de buurt met eieren, fruit, vis en vlees, en begin twintigste eeuw waren het er zo veel dat ze ruzie kregen over de beste plek. De gemeente besloot er orde in te brengen en wees in 1911 het Dapperplein en een deel van de Dapperstraat aan als vrije markt.
In het begin mocht het alleen op zaterdagavond, bij het licht van olielampen die tot middernacht bleven suizen. Een jaar later kwamen de doordeweekse dagen erbij, en in 1922 werd de markt officieel beheerd en betaalden de kooplui marktgeld. De markt groeide mee met de buurt eromheen.
sloeg er een gat in dat nooit meer helemaal dichtging, want van de Joodse kooplieden die de handel hier droegen keerde de overgrote meerderheid nooit terug. Rond 1980 dacht de stad dat het met de markt gedaan was, en opnieuw bleek de Dappermarkt zich aan te passen aan wie er in de buurt kwam wonen, zonder haar eigen toon kwijt te raken.
Vandaag staan er ruim tweehonderd kramen en lopen er op drukke dagen zo'n vijftienduizend mensen langs, uit de buurt en van ver daarbuiten. Hier woonde ook , die buurtmeisjes voor hem liet poseren voordat zijn werk de wereld over ging. Loop langs de kramen en je hoort in een paar minuten de hele stad.
Bronnen. Verhaal: Ons Amsterdam, De Brug, Geheugen van Oost Foto's: Foto: Erik Joling, via Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.5)









