Deze toren bestaat uit twee gebouwen die anderhalve eeuw uit elkaar liggen en toch op elkaar staan. De vierkante onderbouw van baksteen was de Regulierspoort, een van de stadspoorten die hier rond 1490 in de muur stond, met het water ervoor als gracht. Wie de stad in wilde, kwam langs deze plek.
Wat erbovenop staat kwam er na een brand. In 1618 ging de poort in vlammen op en bleef er één toren overeind. , de stadsbouwmeester die ook de ontwierp, zette er een achthoekige spits op en gaf de stad daarmee een van haar herkenbaarste silhouetten.
De naam komt van één enkel jaar. , de munthuizen in Dordrecht en Enkhuizen lagen onbereikbaar, en Amsterdam begon in het wachthuis naast de toren zelf geld te slaan. Een jaar later was het voorbij, en sindsdien heet dit de Munttoren.
In de spits hangt een van , de klokkengieters die in de zeventiende eeuw als eersten zuiver gestemde klokken goten. Op zaterdagmiddag speelt de stadsbeiaardier er live op, boven het verkeer uit.
Vanaf het plein steken we de brug over en volgen we de Kloveniersburgwal noordwaarts langs het water, tot bij een breed gebouw met een poort erin.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Amsterdam en het Rijksmuseum over de Regulierspoort, de brand van 1618, de noodmunt van 1672 en de klokken van de gebroeders Hemony Foto's: Stadsarchief Amsterdam
