Aan het 's-Gravenhekje, waar de uitkomt op het water richting het station, staat een breed pakhuis uit de jaren veertig van de zeventiende eeuw, met rijen luiken boven elkaar en een hijsbalk in de top. Vanaf 1647 zat hier de West-Indische Compagnie, die haar hoofdkantoor aan de verruilde voor dit gebouw aan het water.
De compagnie was in 1621 opgericht met het alleenrecht op de handel over de Atlantische Oceaan. Achter deze muren lagen suiker, tabak, cacao, zout, ivoor en verfhout opgeslagen, binnengebracht uit Afrika, Brazilië en het Caribisch gebied.
Handel was maar de helft van het werk. De WIC kaapte Spaanse en Portugese schepen, hield forten aan de Afrikaanse kust en bestuurde tussen 1630 en 1654 een deel van Brazilië vanuit Recife. Vanaf die forten verscheepte de compagnie honderdduizenden tot slaaf gemaakte mensen naar de plantages aan de overkant, en dat deel van haar geschiedenis bepaalt vandaag hoe er naar de WIC wordt gekeken.
Rijk is de compagnie er zelf nauwelijks van geworden. Het verlies van Brazilië brak haar, in 1674 ging ze failliet en werd ze kleiner opnieuw opgericht, en in 1791 nam de staat de kolonies over.
Het pakhuis bleef staan en heeft tegenwoordig woningen achter die luiken, met uitzicht op dezelfde kade waar de vaten ooit naar binnen werden gehesen.
Bronnen. Verhaal: Historiek, De West-Indische Compagnie (historiek.net); Wikipedia, West-Indische Compagnie en West-Indisch Pakhuis Foto's: Stadsarchief Amsterdam
