Aan het Rapenburgerplein, een stil plein aan de oostkant van het centrum, hangt een tros druiven aan een kleine gevel. Dat teken had ooit een functie, want hier lieten zeelieden zich inschrijven voor een reis, en wie een plek aan boord zocht wist waar hij moest zijn.
Het pand stamt uit 1566 en draagt sinds 1631 officieel een drankvergunning, waarmee De Druif tot de oudste bruine cafés binnen de huidige stadsgrenzen hoort. Amsterdammers vertellen er graag bij dat zeeheld hier zijn vaste plek had, de man die in 1628 de Spaanse zilvervloot buitmaakte en de Republiek in één klap schatrijk. Hij stierf twee jaar voordat die vergunning werd afgegeven, en toch heeft het verhaal vier eeuwen overleefd. Dat zegt ook iets over de plek.
Binnen herinnert van alles aan de tijd dat De Druif zelf likeur stookte. Zware vaten liggen langs de wand, de gaslantaarns hangen er nog, en wordt geschonken zoals het hoort, in een glaasje dat tot de rand toe is gevuld. Het eerste slokje neem je dan staand en voorovergebogen, met je handen op de rug.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Amsterdam Foto's: Stadsarchief Amsterdam
