In de Paleisstraat loop je langs de flank van het , het zware gebouw dat ooit het stadhuis van Amsterdam was. Op deze plek, in het oudere stadhuis dat hier eerst stond, opende op 31 januari 1609 de Amsterdamse Wisselbank haar loket.
De stad had daar een heel praktische reden voor. In liepen honderden soorten munten door elkaar, uit het halve continent, veel ervan bijgeknipt of met te weinig zilver erin. Een koopman die een lading peper verkocht wist nooit precies wat hij in handen kreeg. De Wisselbank nam al dat vreemde geld aan, woog en keurde het, en schreef de waarde bij op een rekening. Betalen ging daarna op papier, van de ene rekening naar de andere, terwijl de munten in de kelder bleven liggen.
Hoe stevig dat vertrouwen zat bleek in het 1672, toen Franse legers het land binnenvielen en rekeninghouders in paniek hun tegoeden kwamen opeisen. nodigden iedereen uit om zelf in de kelders onder het stadhuis te gaan kijken of het zilver er wel lag. Het lag er, en de rust keerde terug, terwijl de banken van Rotterdam en Middelburg in diezelfde weken hun betalingen moesten staken.
De Wisselbank hield het daarna nog ruim anderhalve eeuw vol. In 1814 richtte op en was haar rol uitgespeeld. Haar archief bleef in de stad: vijfhonderdvijftig strekkende meter rekeningen en registers in het Stadsarchief.
Bronnen. Verhaal: Stadsarchief Amsterdam, Archief van de Wisselbank 1609-1822; De Nederlandsche Bank; J.G. van Dillen, Bronnen tot de geschiedenis der wisselbanken Foto's: Stadsarchief Amsterdam
