De brede gevel van het aan de overkant van het plein dateert uit de zeventiende eeuw en staat op de plek van het oude stadhuis. Dat stadhuis werd op 10 mei 1535 bestormd door een groep , gelovigen die vonden dat een doop pas op volwassen leeftijd betekenis had en die droomden van een samenleving waarin bezit gedeeld werd. Hun aanhang zat bij boeren en kleine burgers, mensen die in die jaren leden onder werkloosheid en honger.
De aanloop was drie maanden eerder al te zien. Tijdens een gebedsbijeenkomst gooide een van de aanwezigen zijn kleren in het vuur met de kreet Wee, de wrake Gods, waarna de hele groep naakt de straat op rende, in de overtuiging dat naaktheid de goddelijke waarheid liet zien.
De bestorming zelf ging snel. Onder leiding van Jan van Geel namen ongeveer veertig wederdopers het stadhuis in, waarbij burgemeester Pieter Colijn om het leven kwam. De opstandelingen rekenden op steun van de stad, die uitbleef. Nog diezelfde dag sloeg de overheid terug, waarbij negentien burgers en achttien wederdopers omkwamen, onder wie Van Geel zelf. Wie werd opgepakt ging publiekelijk vernederd de dood in, en hun afgehakte hoofden kwamen op staken bij de stadspoorten, zichtbaar voor iedereen die Amsterdam binnenkwam.
Bronnen. Verhaal: Rijksmuseum, prent Naaktlopers te Amsterdam, 1535 (objectnummer RP-P-AO-28-5-1); Wikipedia, Wederdopersoproer.
