Achter deze onopvallende voorgevel ligt een ruimte van ruim vierhonderdvijftig jaar oud waar nog elke dag mensen in het water zitten. Het middelpunt is een achthoekig bassin onder een koepel van tien meter doorsnede, gedragen door acht zuilen, met in de koepel kleine openingen waar het licht in strepen door de damp valt.
Lang voordat de kwamen hadden de hier al een hospitaal met een badhuis, want het warme water komt op deze plek vanzelf uit de grond. , de machtigste die Boeda gekend heeft, liet het tussen 1566 en 1572 opnieuw opbouwen in de vorm die er nu nog staat. De Turken noemden het het bad met de groene zuil, naar een zuil die niemand ooit heeft teruggevonden, al zitten er groene stenen in de muren. De naam Rudas komt waarschijnlijk van de Serviërs en Bosniërs uit de wijk hiernaast, die het hun minerale bad noemden.
Sindsdien is er eigenlijk nooit een jaar geweest dat het dicht ging. Vanaf 1936 was dit bassin op bijna alle dagen alleen voor mannen, die er met een katoenen schort omgeslagen in gingen, en daar dankt het zijn Hongaarse bijnaam aan: het schortenbad.
Langs de weg verschijnen de trappen en bogen tegen de helling van het paleis.
Bronnen. Verhaal: Magyar Nemzeti Levéltár, A Rudas fürdő első dunai szárnya, over de bouw door Sokollu Mustafa en de oudere badgeschiedenis van de plek; We Love Budapest, Történelmi fürdő a város közepén, over de koepel, de naam en het schortenbad. Foto's: Rudas-fürdő, prent tussen 1910 en 1915, publiek domein via Wikimedia Commons.
