Op 18 mei 1948 brak hier brand uit die het middendeel van het paleis verwoestte. Personeel sleepte in paniek naar buiten wat er te redden viel. Die voorwerpen belandden op zolders en in kelders van ministeries, musea, andere paleizen en particuliere woningen, en het terugvinden ervan werd decennia later een klus op zich.
Het uitgebrande deel werd hermetisch dichtgetimmerd, in afwachting van plannen die uitbleven. Datzelfde jaar werd koningin, en zij koos . Het paleis bleef dicht.
Van 1952 tot 1976 zat in de noordvleugel het , een opleidingsinstituut voor studenten uit de hele wereld. Bijna een kwart eeuw lang liepen er dus colleges en studenten door het paleis van de koning.
Pas in 1977 begon de restauratie, uitgevoerd in vijf fasen. Een deel van het beschadigde , pleisterwerk dat marmer nabootst, bleek te duur om te herstellen. Het is toen met verf nageschilderd. Wat je op die plekken ziet is dus een imitatie van een imitatie.
Op 1984 nam het gebouw in gebruik. Sindsdien is het een werkpaleis, waar wel gewerkt wordt en niemand woont.
De laatste stop ligt een paar minuten naar het noordoosten, aan de Parkstraat: een hofje achter een eenvoudige deur.
Bronnen. Verhaal: Koninklijke Verzamelingen, geschiedenis van Paleis Noordeinde; paleizen.nl, overzicht bewoners met de brand van 18 mei 1948; restauratieverslag van het paleis over de vijf fasen en het scagliola; Geschiedenis van Zuid-Holland. De kostenraming voor het herstel van het scagliola is nog te verifieren. Foto's: Source photo: Wikifrits, Public domain, via Wikimedia Commons
