Achter een eenvoudige deur aan de Parkstraat ligt een hofje met huisjes rond een tuin. Een voorname poort ontbreekt, en dat paste bij de bedoeling.
Elisabeth Groen van Prinsterer-van der Hoop, Betsy, kocht hier in 1841 een tuin met fijne vruchtbomen en twee huizen, betaald uit de erfenis van haar schoonvader. De straat heette toen nog het Nachtegaallaantje.
Het reglement bepaalde wie er mocht wonen: vrouwen boven de vijfenvijftig, van protestants-christelijke overtuiging, die elkaar in liefde zouden dienen en alles zouden vermijden wat anderen tot moeite of last kon zijn. In de praktijk waren het weduwen en dienstbodes die na hun werkzame leven zonder inkomen en zonder onderdak zaten.
Gratis was het niet. De dames betaalden een huur per week en kregen daarvoor wekelijks vlees en brandstof, met iets extra's rond Kerst, Pasen en . Met Pasen van 1893 was dat een kilo rijst, een krentenkoek, vier eieren en een dubbele portie vlees.
Het hof groeide huisje voor huisje, telkens gebouwd op de verjaardag van meneer of mevrouw Groen. En die regels staan er nog: hier wonen alleenstaande vrouwen van vijfenvijftig en ouder, al is het geloof inmiddels geen vereiste meer.
Bronnen. Verhaal: Hofje Rusthof over de stichting in 1841, het reglement en de huidige statuten; Monumentenzorg Den Haag, rijksmonument 17870, over de huur van een gulden per week, het wekelijkse vlees en de extra's met Pasen 1893. Als tweede bron nl.wikipedia over de eerste bewoonsters en de naaischool. Dat er om het jaar op een verjaardag van het echtpaar Groen werd gebouwd is nog te verifieren. Foto's: 1. Kempff, P.G. in 1977 vanuit Haags Stadsarchief
