In 1518 tekende een contract voor de voorgevel van deze kerk, met beelden en marmer en alles erop en eraan. Wat je nu ziet is het resultaat: ruwe baksteen.
De jaren daarna bracht hij vooral in de bergen door. wilde marmer uit een nieuwe groeve bij in plaats van uit , en dus liet Michelangelo er een weg aanleggen, onderhandelde hij met steenhouwers en wachtte hij op blokken die bleven steken. Zelf noemde hij die periode een verspilling van zijn leven.
In 1520 trok de opdrachtgever de opdracht in, zonder dat er één steen aan de gevel was gekomen. Het ontwerp bestaat nog in een houten model, en de kerk kijkt sindsdien kaal over dit plein uit.
Achter de kerk ligt de ingang van de , en daar wacht de volgende stop.
Bronnen. Verhaal: Opera Medicea Laurenziana (facciata mai realizzata, modello ligneo); Treccani (Michelangelo Buonarroti, cave di Pietrasanta) Foto's: Basilica di San Lorenzo, Florence, via Wikimedia Commons, foto Zairon, CC BY 4.0
