Het marmerblok waaruit de David is gehakt lag veertig jaar ongebruikt achter de kathedraal. Twee beeldhouwers waren eraan begonnen en gestopt, het was smal en beschadigd, en in de boeken van de bouwloods heette het eenvoudigweg de Reus.
In 1501 kreeg het toegewezen, zesentwintig jaar oud. Drie jaar later stond er een figuur van ruim vijf meter die net voor de worp staat, met de slinger over de schouder, de nek gespannen en een hand die onnatuurlijk groot is zodat hij van onderaf klopt. Een commissie met daarin en mocht de plek kiezen, en het beeld ging naar de ingang van het , als waarschuwing aan iedereen die de republiek bedreigde.
In dezelfde zaal staan de Gevangenen, bedoeld voor een dat nooit af kwam. Ze zitten half in het ruwe marmer, en of hij ze bewust zo achterliet of eenvoudigweg geen tijd meer had, blijft onbeslist. Wie ze ziet begrijpt wel wat hij bedoelde toen hij zei dat de figuur al in de steen zat en hij alleen het overtollige weghaalde.
Voor het museum is een kaartje nodig, en reserveren scheelt hier de langste rij van de stad.
Loop Via dei Pucci uit en houd links aan, naar het plein bij de kerk met de kale bakstenen voorgevel.
Bronnen. Verhaal: Galleria dell'Accademia di Firenze (David, Prigioni); Treccani (Michelangelo Buonarroti, David) Foto's: David, Galleria dell'Accademia, Florence, via Wikimedia Commons, foto Mariordo, CC BY-SA 4.0
