De kerk zonder gezicht

Brunelleschi stierf voordat deze kerk af was, en zijn opvolgers namen één beslissing die hij nooit zou hebben genomen. Daarom staat er nu een vlakke gele wand met twee krullen voor je, waar hij iets heel anders in gedachten had.

Zijn plan voor Santo Spirito was een gebouw dat van buiten liet zien wat er binnen gebeurt. Rond het hele schip lopen veertig halfronde kapellen, en die zouden aan de straatkant als een rij bollingen zichtbaar blijven, zodat de muur de vorm van de ruimte verraadde. De bouwers vonden dat na zijn dood te vreemd en metselden de buitenkant recht.

Binnen bleef zijn idee overeind. Vijfendertig zuilen staan in twee rijen op steeds dezelfde afstand, ook rond het altaar, waardoor de ruimte in elke richting even regelmatig oogt en nergens een hoek maakt. De zuilen zitten daarbij in de muur verzonken, met de kapellen als nissen erachter.

De augustijnen die hier woonden hielden ook een ziekenhuis, en zij lieten een jonge beeldhouwer uit de buurt lichamen ontleden in ruil voor een houten crucifix. De kerk is vrij toegankelijk en sluit rond het middaguur een paar uur, en binnen staat een verhaal voor je klaar over die zuilenrij en over het kruisbeeld dat die jongen achterliet.