De nacht op de brug

De man die hier die nacht de wacht hield zag het water tussen de winkels door komen en begon te bellen. Eén voor één kwamen de goudsmeden uit hun bed, reden door een stad die al blank stond naar de brug en haalden hun voorraad uit de vitrines.

Veel is er zo gered. Wat achterbleef ging mee de rivier in, en in de dagen erna werd er stroomafwaarts goud en zilver uit de modder gehaald, soms door bewoners en soms door mensen die er speciaal voor kwamen. De winkels zelf, die met houten luiken aan de buitenkant hangen, braken open alsof ze van karton waren.

De brug hield stand, zoals in 1333 en in 1944, al stond het water tot ver boven de winkelvloeren. Wie nu over de brug loopt ziet aan de buitenkant nog de haken en luiken waarmee die winkels al eeuwen worden dichtgezet.

Langs de kade terug naar het oosten kom je bij het plein met de beelden en de toren.