Weinig steden hebben een kerk als deze, en Madrid heeft er precies één. Waar vrijwel alles in het centrum barok is of zich ernaar voegt, bouwde García Nava hier een ruimte die naar art nouveau neigt, met één schip, kleine zijkapellen en een koor boven de ingang met een glas-in-loodraam uit de bouwtijd.
Het mooiste zit boven je hoofd. Vlak voor het hoofdaltaar welft zich een sterrengewelf met daarboven een lichtkoepel, geschilderd in diep blauw, die het daglicht precies laat vallen op de plek waar je toch al naar keek. Het altaarstuk eronder is modernistisch tot in de details, met gestileerde engelen rond een amandelvormige nis waarin de Maagd staat.
Van het hospitaal en het kerkhofje is hier niets meer terug te vinden. Daarmee is dit de enige plek van deze wandeling waar het verleden volledig onder iets nieuws is verdwenen, terwijl het wel de grond blijft waarin werd begraven.
Loop buiten de Calle de Silva uit tot de Gran Vía en ga rechtsaf naar de Plaza de Callao.
Bronnen. Verhaal: Boletín Oficial del Estado, beschrijving bij de monumentverklaring van 9 juni 1994; Real Academia de la Historia, Diccionario Biográfico, lemma Francisco García Nava; Hispanopedia, Iglesia de la Buena Dicha. Foto's: Foto van het interieur van de Buena Dicha: xGaztelu, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons.
